Para sa Isang Mananakayan

“Isa pa. Isa pa
rito!” sigaw ni manong.
Bilisan mo na
at baka maiwan ka na
ng dyip. Huwag ka nang
magreklamo sa kakulangan
ng upuan. Buti nga, pinasakay
ka pa. ‘Di bale nang walang
masandalan ang iyong puwit,
maya-maya nama’y nasa
bahay ka na. Kumapit ka muna
diyan. Hawakan nang maiigi ang
mga gamit. Pabayaan ang pawis
ng katabi na napupunas sa iyo.
Magkunot at tignan ang daanan.
Kapag nakita mo na ang gasolinahan
sa kanto, sumigaw ka ng “PARA!”

Siguraduhin mong malutong ang
pagkasabi mo. Huwag malambot.
Nakakahiya. Malalaman nila:
maunlad kang pinalaki
ng magulang mo.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s