Pagmumuni-muni

Matagal tagal na rin
akong hindi tumingin
sa itaas. Kislap ng mga bituin
nawalan na ng saysay. Ni ang
malambing na buwan, hindi ko na
pinansin. Impostor, mapagkunwaring
bato! Hahabol-habol, mangangako
tapos biglang magtatago!

Gusto ko ng kasiguruhan, tulad
ng kadiliman. Ngayong gabi
sumilip-silip ang langit. Nagtatanong:
ako lang ba ang nakatingin sa iyo?

Advertisements

Para sa Isang Mananakayan

“Isa pa. Isa pa
rito!” sigaw ni manong.
Bilisan mo na
at baka maiwan ka na
ng dyip. Huwag ka nang
magreklamo sa kakulangan
ng upuan. Buti nga, pinasakay
ka pa. ‘Di bale nang walang
masandalan ang iyong puwit,
maya-maya nama’y nasa
bahay ka na. Kumapit ka muna
diyan. Hawakan nang maiigi ang
mga gamit. Pabayaan ang pawis
ng katabi na napupunas sa iyo.
Magkunot at tignan ang daanan.
Kapag nakita mo na ang gasolinahan
sa kanto, sumigaw ka ng “PARA!”

Siguraduhin mong malutong ang
pagkasabi mo. Huwag malambot.
Nakakahiya. Malalaman nila:
maunlad kang pinalaki
ng magulang mo.

Snippet 0212

“I need you to save me,”

I say to you in my mind. I put my hand on your arm in an attempt to hold you, but you don’t respond. You allow me to touch you, but you don’t reach for me. I try to be strong because I don’t want to be a burden, but the truth is, I can’t really handle this on my own. I need your help. It is dark where I am, and I am swiftly fading away.

“Save me, please,” I manage to say somehow, but you’re too busy looking at the computer screen.